PRZESZCZEP MIKROBIOMU JELITOWEGO JAKO METODA LECZENIA NAWROTOWYCH ZAKAŻEŃ CLOSTRIDIUM DIFFICILE

Małgorzata Michalska, Renata Bienias, Zofia Wojciechowska

Abstrakt


Streszczenie
Wstęp
Clostridium difficile jest wiodącym czynnikiem etiologicznym szpitalnych biegunek zakaźnych zwłaszcza w krajach
rozwiniętych.
Cel
Głównym celem pracy jest przedstawienie swoistej immunoterapii i zasad leczenia bakteriami kałowymi jako skuteczną
alternatywę w leczeniu i zapobieganiu nawrotowym biegunkom.
Przegląd
Występowanie zakażeń Clostridium difficile nasila się w wielu krajach, towarzyszy temu również zwiększenie liczby
ciężkich przypadków tych zakażeń przebiegających pod postacią rzekomo błoniastego zapalenia jelit, zapalenia okrężnicy,
perforacji jelit i posocznicy, z tego powodu rośnie również liczba zgonów. Dominującym czynnikiem ryzyka występowania
tych zakażeń jest narastające stosowanie zwłaszcza empiryczne antybiotyków o szerokim spektrum działania. Zapalenie
jelit w przebiegu zakażenia beztlenowej laseczki Clostridium difficile w ostatnim dziesięcioleciu stało się ogólnoświatowym
problemem medycznym. W związku z gwałtownym wzrostem liczby zachorowań w Ameryce Północnej oraz Europie, wzrasta
znaczenie przeszczepu flory jelitowej jako bezpiecznej i skutecznej opcji terapeutycznej w przypadku nawracających lub
opornych na leczenie antybiotykami zakażeń Clostridium difficile. Zabieg ten jest od 2012 roku wykonywany w niektórych
polskich podmiotach leczniczych z 92% skutecznością. Niektórzy eksperci postulują zasadność stosowania transferu
mikrobiomu jelitowego jako pierwszej linii terapii w przypadku nawracających lub opornych na leczenie antybiotykami
zakażeń Clostridium difficile.
Wnioski
Argumentem przemawiającym za stosowaniem transferu mikrobiomu jelitowego w pierwszej kolejności jest wykazana
w toku badań wyższa skuteczność leczenia, niż wykazana dla wankomycyny, a także nieporównywalnie mniejsza skala
i zakres objawów ubocznych terapii, niż w przypadku wankomycyny.
Słowa kluczowe: clostridium difficile, zakażenie, przeszczep, transfer mikrobiomu jelitowego, biegunka


Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Bauer Martjin P. i wsp. 2011. “ECDIS Study Group Clostridium difficile infection in Europe: a hospitalbased survey.”

Lancet, 377: 6373.

Bielec Dariusz, Stempkowska Justyna, Markiewicz-Zięba Marta. 2014. „Postępy w leczeniu zakażenia Clostridium

difficile.” Postępy Nauk Medycznych tom XXVII Nr 11: 770-774.

Cohen Steven H. i wsp. 2010. “Society for Healthcare Epidemiology of America, Infectious Diseases Society of

America. Clinical practice guidelines for Clostridium difficile infection in adults: 2010 update by the society for

healthcare epidemiology of America (SHEA) and the infectious diseases society of America (IDSA).” Infect Control

Hosp Epidemiol, 31: 43155.

Gough Edward. 2011. “Systematic review of intestinal microbiota transplantation (fecal bacteriotherapy) for recurrent

Clostridum difficile infection.” Clin Infect Dis; 53: 994-1002.

Hryniewicz Waleria, Martirosian Gayane, Ozorowski Tomasz. 2011. Zakażenia Clostridium difficile. Diagnostyka,

terapia, profilaktyka. Narodowy Program Ochrony Antybiotyków. Warszawa: Ministerstwo Zdrowia.

Jurkowska Grażyna, Kostrzewska Maja, Świdnicka Siergiejko Agnieszka. 2014. „Zakażenie Clostridium difficile –

diagnostyka i leczenie.” Gastroenterologia Praktyczna, 3 (24): 61-74.

Olędzka - Orędziak Małgorzata, i wsp. 2010. „Clostridium Difficile w populacji pacjentów hospitalizowanych -

narastający problem terapeutyczny”, Fam&Pimary Care Reviev,12: 3.

Pietrzak Anna M.. 2014. „Zakażenie Clostridium difficile o ciężkim przebiegu.” Postępy Nauk Medycznych, tom XXVII

Nr 11: 41-45

Pituch Hanna, et al. 2008. „First isolation of Clostridium difficile PCR-ribotype 027/toxinotype III in Poland.” Pol J

Microbiol; 57: 267-268.

Pituch Hanna. 2008. Zakażenia Clostridium Difficile w Polsce - Nowa Epidemiologia. Warszawa: Wydawnictwo WUM.

Pituch Hanna i wsp. 2011. “Clostridium Difficile PCR ribotpe 176 Czech republic and Poland” Lancet Vol 377.

Surawicz Christina M., i wsp. 2013. „Guidelines for Diagnosis, Treatment, and Prevention of Clostridium difficile

Infections.” Am J Gastroenterol, 108: 47898.

van Nood Els, Vrieze Anna, Nieuwdorp Max et al. 2013. “Duodenal infusion donor feces for recurrent Clostridium

difficile.” N Engl J Med; 368: 407-415.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.