OCENA STANU ODŻYWIENIA SENIORÓW WEDŁUG SKALI SGA NA PRZYKŁADZIE PACJENTÓW ZAKŁADU PIELĘGNACYJNO-OPIEKUŃCZEGO

Kamilla Mitura

Abstrakt


DOI: 10.19251/pwod/2018.2(1)

Wstęp
Ważnym czynnikiem mającym wpływ na komfort życia seniorów jest ich stan odżywienia. Zgodnie z zaleceniami ocena
stanu odżywienia powinna być prowadzona co 6 miesięcy u pacjentów umiarkowanie niedożywionych i co 3 miesiące
u znacznie niedożywionych. Ocena pozwoliłaby na wczesną reakcję terapeutyczną mającą na celu redukcję czynników
ryzyka, interwencję żywieniową, poradnictwo dietetyczne.
Cel
Celem przeprowadzonego badania było określenie stanu odżywienia seniorów przebywających w zakładzie pielęgnacyjnoopiekuńczym.
Materiał i metody
Badaniem objęto 94 pacjentów. Średnia wieku seniorów wynosiła 78 lat, a wiek maksymalny-98 lat. Zastosowano metodę
sondażu diagnostycznego i metodę szacowania, technikę ankietową z wykorzystaniem skali Subiektywnej Globalnej
Oceny Stanu Odżywienia (SGA).
Wyniki
Prawidłowy stan odżywienia stwierdzono u 76 (80,9%) pacjentów, podejrzenie niedożywienia lub niedożywienie
średniego stopnia odnotowano w przypadku 15 (16%) osób, a wyniszczenie u 3 (3,2%) chorych.
Wnioski
Subiektywna globalna ocena stanu odżywienia i wyniki z nią związane sugerują, że pielęgniarka opiekująca się pacjentem
opieki długoterminowej – seniorem wykonuje świadczenia związane z diagnostyką, leczeniem niedowagi i nadwagi oraz
musi dysponować wiedzą związaną z leczeniem dietą przemysłową.

Słowa kluczowe: opieka długoterminowa, pacjent, pielęgniarka.


Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Piśmiennictwo

Czekalski Stanisław, Rutkowski Bolesław, Małgorzewicz Sylwia, Dębska-Ślizień Alicja. 2011. W imieniu Zespołu

Krajowego Konsultanta Medycznego w dziedzinie Nefrologii i Grupy Ekspertów Stanowisko Zespołu Krajowego

Konsultanta Medycznego w dziedzinie Nefrologii dotyczące stosowania ketoanalogów aminokwasów i roztworu

aminokwasów w leczeniu niedożywienia i zapobieganiu mu u dorosłych chorych z przewlekłą chorobą nerek. Forum

Nefrologiczne, tom 4, nr 2: 183 – 188.

Małgorzewicz Sylwia, Kaczkan Małgorzata. 2009. Zasady żywienia u pacjentów leczonych metodami nerkozastępczymi

[w:] Leczenie nerkozastępcze w praktyce pielęgniarskiej, Rutkowski B. (red.) Gdańsk: Wydawnictwo Via Medica.

Pabiś Małgorzata, Kuncewicz Dorota, 2016. Potrzeby osób starszych w zakresie opieki zdrowotnej – konteksty.

Pielęgniarstwo XXI wieku; vol. 15, nr 4(57): 53-59.

Pietrzyk Jacek. 2010. Żywienie chorych z niewydolnością nerek. Ocena stanu odżywienia chorych z niewydolnością

nerek. Koszalin: Wydawnictwo Prosperius.

Pluta Agnieszka, Felsmann Anna, Faleńczyk Kamila. 2014. Wybrane problemy zdrowotne w populacji pacjentów

dializowanych oraz udział pielęgniarki w ich rozwiązywaniu Medycyna Rodzinna, 3: 128 – 132.

Rutkowski Bolesław. 2010. Leczenie nerkozastępcze. Poradnik dla pacjentów i ich rodzin. Zasady żywienia na

różnych etapach przewlekłej choroby nerek. Gdańsk: Wydawnictwo Via Medica: 65-66, 136-147.

Zdziebło Kazimiera, Stępień Renata, Skrzypek Jolanta. 2016. Jakość świadczeń pielęgniarskich w ocenie pacjentów

w opiece długoterminowej. Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach. Wydział Lekarski i Nauk o Zdrowiu.

Pielęgniarstwo w opiece długoterminowej: 15-21.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 License.